Psychoterapia opiera się na zaufaniu, bezpieczeństwie i poszanowaniu autonomii osoby korzystającej z pomocy. W swojej pracy kieruję się zasadami etyki zawodowej psychologa i psychoterapeuty, dbając o godność, prywatność i dobro osób, z którymi pracuję.
Poufność
Treść spotkań psychoterapeutycznych jest poufna. Oznacza to, że informacje przekazywane podczas terapii nie są udostępniane osobom trzecim.
Poufność stanowi jeden z fundamentów relacji terapeutycznej – możliwość swobodnego mówienia o swoich doświadczeniach, emocjach i trudnościach wymaga poczucia, że przekazywane informacje pozostają chronione.
Istnieją jednak szczególne sytuacje, w których zasada poufności może podlegać ograniczeniom wynikającym z obowiązujących przepisów prawa lub konieczności ochrony życia i bezpieczeństwa. Zasady i granice poufności mogą zostać omówione podczas pierwszych spotkań.
Superwizja i własne doświadczenie psychoterapii
Swoją pracę psychoterapeutyczną poddaję regularnej superwizji w trzech niezależnych ośrodkach superwizyjnych. Pozwala mi to przyglądać się prowadzonym procesom terapeutycznym z różnych perspektyw, dbać o jakość pracy oraz zachowywać uważność na potrzeby i bezpieczeństwo osób korzystających z psychoterapii.
Superwizja jest dla mnie jednym z podstawowych elementów odpowiedzialnej praktyki psychoterapeutycznej. Służy refleksji nad procesem terapii, rozpoznawaniu możliwych trudności w relacji terapeutycznej oraz stałemu rozwijaniu własnego warsztatu.
Ważnym elementem mojego przygotowania do pracy psychoterapeutycznej było również przejście własnego procesu psychoterapii. Uważam, że doświadczenie własnej terapii ma szczególne znaczenie w zawodzie psychoterapeuty – pomaga lepiej rozpoznawać własne reakcje, granice i emocje oraz ograniczać ryzyko wnoszenia ich do relacji z pacjentem.
Zarówno własna psychoterapia, jak i regularna superwizja są dla mnie częścią odpowiedzialności zawodowej i troski o jakość prowadzonej psychoterapii.
Granice relacji terapeutycznej
Relacja psychoterapeutyczna jest relacją profesjonalną. Dbam o to, aby nie wykorzystywać relacji terapeutycznej do realizowania własnych potrzeb ani do celów marketingowych. Z tego powodu szczególną wagę przywiązuję do ochrony prywatności osób, które korzystają lub korzystały z mojej pomocy.
Dlaczego nie proszę osób korzystajacych z terapii o opinie?
W psychoterapii szczególne znaczenie mają poufność, ochrona prywatności oraz bezpieczeństwo relacji terapeutycznej. Relacja pomiędzy Pacjentem a psychoterapeutą ma szczególny charakter i wiąże się z nierównowagą ról oraz odpowiedzialności.
Z tego powodu kodeksy i standardy etyczne organizacji zawodowych zwracają szczególną uwagę na wykorzystywanie relacji terapeutycznej do celów promocyjnych. American Psychological Association (APA) wprost zabrania pozyskiwania rekomendacji lub wypowiedzi dotyczących jakości usług od aktualnych pacjentów oraz innych osób szczególnie podatnych na wpływ. European Association for Psychotherapy (EAP) wskazuje, że przekaz reklamowy psychoterapeuty nie powinien wykorzystywać wypowiedzi pacjentów dotyczących jakości świadczonych usług. Zasady publikowane przez Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB) podkreślają natomiast, że psychoterapeuta nie może wykorzystywać relacji z pacjentem dla własnych korzyści oraz powinien chronić jego prywatność i autonomię.
Podobne wartości – dobro osoby korzystającej z pomocy, jej autonomię, intymność i prawo do prywatności – podkreśla również Kodeks Etyczny Psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (PTP).
Dlatego nie proszę osób korzystających z mojej psychoterapii o wystawianie opinii w Google, portalach internetowych ani mediach społecznościowych. Jest to moja świadoma decyzja wynikająca ze standardów etycznych, którymi kieruję się w pracy. Uważam, że możliwość zachowania prywatności oraz pełnej swobody w relacji terapeutycznej jest ważniejsza niż wykorzystywanie doświadczeń Pacjentów do budowania mojego wizerunku zawodowego.